Co Europa kupuje. Co sprzedaje.

Mleko referencyjne: 4.15% tłuszczu, 3.47% białka — pula UE-27, ważona wolumenem państw członkowskich. To dokładnie to samo mleko, na którym liczy kalkulator wyceny, więc oba nie mogą mówić czegoś innego o tym samym litrze.

Only lactose is left out, and not to avoid a double count: it carries neither fat nor protein, so this method is simply blind to it. Everything else is counted on what is actually in the box — which is why whey belongs in the basket. The milk behind a cheese and the milk behind the whey from that cheese are different halves of the same milking, not the same half counted twice.

Metoda

Mleko na tłuszczu = tony produktu × udział tłuszczu w produkcie ÷ udział tłuszczu w mleku referencyjnym. Mleko na białku to ten sam rachunek dla białka. To całe wyliczenie; każdą liczbę w poniższej tabeli można sprawdzić kalkulatorem.

Wyprowadzamy je sami, zamiast zapożyczać. Opublikowany zestaw współczynników byłby krótszy do zacytowania i niemożliwy do sprawdzenia: jego straty, mleko referencyjne i założenia produktowe nie są widoczne dla czytelnika, więc z liczbą na nim opartą nie da się dyskutować. Z tą się da.

Mierzymy mleko zawarte w towarze — tłuszcz i białko, które faktycznie są w opakowaniu — a nie mleko przerobione przez zakład. Kilogram sera czyta się tu jako około 7 kg mleka, wobec 10 podawanych w handlu jako uzysk: brakujące trzy zostały w serwatce i w śmietance odciągniętej przy standaryzacji i zbitej na masło. Oba są osobnymi pozycjami w tym samym koszyku, więc w skali całego koszyka pula się zgadza; dla pojedynczego produktu nie.

Dlatego serwatka jest liczona, a nie pomijana. Wygląda to na podwójne liczenie, a nim nie jest: pozycja sera liczy wyłącznie tłuszcz i białko, które w serze zostały. Serwatka to druga połowa tego samego udoju. Laktoza jest jedynym wyjątkiem, i to z odwrotnego powodu — nie niesie żadnego z tych składników, więc ta metoda jest na nią po prostu ślepa, a zero w tabeli czytano by jako „brak mleka za tym produktem”.